Rolnictwo Australii i Oceanii

Rolnictwo Australii i oceanii odznacza się dużą różnorodnością upraw, co związane jest ze zróżnicowaniem warunków klimatyczno-glebowych oraz z wielością sposobów gospodarowania, wynikającą z istniejących pomiędzy poszczególnymi krajami odmienności w strukturze społeczno-własnościowej oraz w sterze techniczno-produkcyjnej.

Występują tu zarówno wielkie, liczące nawet kilka tys. ha, wysokotowarowe gospodarstwa farmerskie (2/3 ogółu gospodarstw w Australii) oraz duże plantacje o wyspecjalizowanej produkcji, jak i drobne, mało wydajne gospodarstwa indywidualne. W niektórych krajach stosuje się często bardzo prymitywne metody uprawy ziemi (np. kopieniactwo w Papui-Nowej Gwinei).

Przy dużych zasobach użytków rolnych w Australii i Nowej Zelandii, w szeregu niewielkich obszarowo krajów Oceanii, obejmujących głównie pojedyncze wyspy koralowe (Kiribati, Wyspy Marshalla, Tokelau, Niue, Nauru), odczuwalny jest deficyt ziemi uprawnej. Ogranicza to możliwości rozwoju rolnictwa.

Państwa Australii i Oceanii wykazują  zróżnicowany odsetek ludności rolniczej. Najniższym udziałem osób zatrudnionych w tym sektorze odznaczają się: Nauru (3%), Australia (5%), Palau (5 %) i Nowa Zelandia (9 %). Grupę państw o największej wartości zatrudnionych w rolnictwie tworzą Tuvalu (78 %), Papua-Nowa Gwinea (77 %), Niue (75 %) i Kiribati (70 %)

Użytki rolne zajmują w Australii i Oceanii 56 % powierzchni lądowej regionu. Najwyższy odsetek użytków rolnych w powierzchni kraju wykazują: Tuvalu (75 %), Tonga (70 %), Nowa Zelandia (64 %) i Australia (60 %), natomiast najmniejszym odsetkiem cechują się Papua-Nowa Gwinea (1 %), Wyspy Salomon (3 %) i Nauru (8 %).

Tereny uprawne przeznaczane są w przeważającej części pod rośliny żywieniowe, wśród których największy areał zajmują zboża (1,4 % produkcji światowej). O takiej strukturze upraw decyduje głównie wielki areał zbóż, a zwłaszcza pszenic, w Australii, która jest od wielu lat jednym z najważniejszych obszarów upraw pszenicy świata. Australia jest też najważniejszym w regionie  producentem jęczmienia - drugiego pod względem znaczenia zboża uprawianego na omawianym terenie.

Wśród roślin strączkowych największa udział ma groch który jest najbardziej rozpowszechniony w Australii, a także w Nowej Zelandii. W wielu krajach Oceanii podstawę wyżywienia ludności stanowią typowe dla strefy okołorównikowej rośliny bulwiaste: taro, jam bataty, maniok, a także kukurydza, fasola i ryż.

W Australii i Oceanii zbiera się około 2 mln t (4,7 % produkcji światowej) orzechów kokosowych (najwięcej w Papui-Nowej Gwinei i Vanuatu) oraz 45,8 mln t (3,7 % zbiorów światowych) trzciny cukrowej (głównie w Australii i na Fidżi). Spośród pozostałych roślin przemysłowych wymienić należy rzepak i bawełnę, uprawiane prawie wyłącznie w Australii na znacznie mniejszą.

Stosunkowo niewielkie są zbiory owoców: bananów i jabłek (po 1,6% zbiorów światowych), a także używek - kakao i kawy (odpowiednio 1,4% i 1,2%), których największym producentem jest Papua-Nowa Gwinea.