Wilgotne lasy równikowe
Rozwojowi bujnej roślinności sprzyjają warunki klimatyczne, które panują w strefie równikowej. Głównymi czynnikami powodującymi obfity rozwój flory są: wysoka temperatura powietrza, oraz obfite opady występujące przez cały rok. W strefie równikowej leżą trzy duże obszary na których opady są obfite i rozłożone równomiernie przez cały rok. Są to baseny Amazonki i Konga oraz obszar Indochin, Bengalu i Archipelagu Malajskiego.
Rośliny rosną szybko w wysokiej temperaturze oraz dużej wilgotności, przy czym występuje tu duża ilość gatunków. Lasy charakteryzują się piętrowym układem roślinności. Najwyższe piętro tworzą wysokie drzewa, których korony słabo przepuszczają światło. Środkowe piętro stanowią drzewa niższe - palmy i paprocie drzewiaste, a najniższe piętro bogate runo leśne. Walka o światło spowodowała tendencję do pięcia się wzwyż i dlatego drzewa oplatane są pnączami i lianami.
Na obszarze występowania tej formacji roślinnej panuje przez cały rok wysoka temperatura i padają ulewne deszcze. Roślinność jest bardzo bujna i rośnie bardzo szybko. Na 1 ha lasu tropikalnego występuje ok. 200 gatunków drzew.
Las równikowy
źródło: www.odyssei.com
Najwyższe pojedyncze drzewa sięgają wysokości 80 metrów. Pod nimi rosną krzewy i pnącza, a na zacienionym dnie tropikalnego lasu można spotkać tylko drobne glony i grzyby. Mogą tam przeżyć tylko rośliny ciemnolubne (rośliny pną się ku słońcu, gdyż panuje mrok). Drzewa tych lasów są oplątane lianami, występuje duża liczba epifitów (np. storczykowate, ananasowate, kaktusowate, niektóre figowce).
Rosną one na pniach, gałęziach, a także na sztywnych liściach innych roślin. Epifity do rozwoju nie potrzebują gleby. Niektóre z nich zbierają wodę deszczową w tkankach, inne gromadzą obumarłe szczątki roślin i zwierząt pomiędzy korzeniami. W gorącym, wybitnie wilgotnym typie klimatu równikowego rosną wiecznie zielone, wilgotne lasy równikowe (selwa w Ameryce Południowej, lasy dorzecza Konga, Półwyspu Indochińskiego, wysp Indonezji i Filipin).
W wyższych rejonach (powyżej 1000 m. n.p.m.) spotkać można równikowe lasy górskie. Nad rzekami rosną lasy galeriowe i lasy zalewowe. Na wybrzeżach tropikalnych mórz i w ujściach wielkich rzek występuje las namorzynowy (mangrowy). Tworzą go drzewa i krzewy będące słonoroślami, które zalewane są w czasie przypływów aż po korony. W czasie odpływów odsłaniają się liczne korzenie przybyszowe, utrzymujące drzewa w grząskim dnie.
W wilgotnym lesie równikowym nie występuje okres wegetacyjny, gdyż rośliny kwitną przez cały rok. Z powodu bardzo grząskiego podłoża rośliny mają słabo rozwinięty system korzeniowy. Aby się nie przewrócić wypuszczają one korzenie, które podpierają wielkie konary drzew. Przenikanie światła przez korony drzew sprzyja rozwojowi pnączy, oraz lian. Są to rośliny porastające grubsze drzewa, do których przyczepiają się korzeniami przybyszowymi (wyrastającymi z pędu rośliny), bądź owijając się wokół. Niektóre liany mogą osiągać nawet 150 metrów długości. Lasy równikowe pomimo swej ogromnej różnorodności gatunkowej są mało barwne. Rośliny o dużych kwiatach występują rzadko i kwitną one przez krótki okres w ciągu roku.
Jest to tylko niewielki fragment opracowania Formacje roślinne na kuli ziemskiej z kompendium. Jeśli chcesz dowiedzieć się o wiele więcej zamów abonament.
